Alles op rolletjes??? Nou nee, niet echt. Het ontbijt ging goed. De jongens waren blij met hun playmobil. En in de ochtend hielpen ze met grasmaaien en het kinderzitje op de fiets zetten. En daar begon het eigenlijk mee... Dat zitje wilde voor geen meter op de fiets, er misten schroefjes, de bagagedrager was te lang of te kort of te breed. En Marco wilde al bijna een brief naar Bobike gaan sturen, of ze voor de volgende kopers in ieder geval de boel compleet willen aanleveren. Bij de lunch wilde Asere niet meer ophouden met tekenen, ook al greep hij regelmatig naar zijn schouder. Maar hij blijkt dus een echte perfectionist te zijn en we moeten hem bijna dwingen te stoppen. En toen wilde hij zelfs geen boterham met chocopasta meer?!? De hele dag door waren er ruzietjes en gedoe. Ondertussen heeft Margit nog wel snel een passend (dus heel klein) fietsje gekocht voor Abenezer. Dadelijk nog maar even de zijwieltjes op de fiets zetten. In de speeltuin was het nog wel weer even leuk. Marco mocht even op de bank uitpuffen en Margit heeft lekker gevoetbald en achter de jongens aangezeten. Ze roepen dan zoiets als ai, ai, djibou. En dan moet je ze achterna zitten en onder luid gegiechel vangen. Daarna eten. We hadden Abenezers slaapje overgeslagen, dat ging gisteren tenslotte toch ook goed. Nou dat doen we dus mooi niet meer! Het avondeten bestond uit pizza. Iets waarvan we zeker wisten dat ze dat lusten, omdat we ze die in Ethiopië al met smaak op hadden zien eten. Asere was dan ook bijzonder enthousiast en viel op de pizza aan. Maar het gebwech en gejek van Abenezer hield maar niet op. Uitermate irritant. En dat leidde dan uiteindelijk weer tot een mega huilbui. Toen hij weer wat was gekalmeerd en toch was gaan eten belde Margriet. Mengistu wilde even met Asere praten. Asere werd er helemaal vrolijk van! Abenezer ook, maar toen Mengistu ophing zonder voor de tweede keer met hem te gepraat te hebben (en met zijn broer wel) was de boot weer aan. Gelukkig duurde dit niet zo lang. En we hebben een wondermiddel ontdekt: vla! Het is grappig dat de jongens alles voor gewoon aannemen, maar na de vla kregen we wel 20 thank you's. Vla lekker is! Het is een wonderlijke wereld, de kinderwereld. Aan het eind van de avond hadden we met z'n allen de slag weer te pakken. Het bad was leuk, met housemuziek. We zijn het tandenpoetsen niet vergeten, de jongens wilden zomaar de pyjama's aan en ze luisterden ingespannen naar het Jungleboek, voorgelezen door Marco. Op het filmpje is te zien hoe hij ze omkrijgt met z'n hypnosestem. (Let op Abenezer, die valt achterover in slaap!)
Oh ja, de nieuwe woorden van vandaag zijn:
djimie, wat zoiets betekent als Zelluf doen!
djimou, een soort boeman
koi, wat ho, stop, wacht, geduld betekent ;-)
Alles op rolletjes??? Nou nee, niet echt. Het ontbijt ging goed. De jongens waren blij met hun playmobil. En in de ochtend hielpen ze met grasmaaien en het kinderzitje op de fiets zetten. En daar begon het eigenlijk mee... Dat zitje wilde voor geen meter op de fiets, er misten schroefjes, de bagagedrager was te lang of te kort of te breed. En Marco wilde al bijna een brief naar Bobike gaan sturen, of ze voor de volgende kopers in ieder geval de boel compleet willen aanleveren. Bij de lunch wilde Asere niet meer ophouden met tekenen, ook al greep hij regelmatig naar zijn schouder. Maar hij blijkt dus een echte perfectionist te zijn en we moeten hem bijna dwingen te stoppen. En toen wilde hij zelfs geen boterham met chocopasta meer?!? De hele dag door waren er ruzietjes en gedoe. Ondertussen heeft Margit nog wel snel een passend (dus heel klein) fietsje gekocht voor Abenezer. Dadelijk nog maar even de zijwieltjes op de fiets zetten. In de speeltuin was het nog wel weer even leuk. Marco mocht even op de bank uitpuffen en Margit heeft lekker gevoetbald en achter de jongens aangezeten. Ze roepen dan zoiets als ai, ai, djibou. En dan moet je ze achterna zitten en onder luid gegiechel vangen. Daarna eten. We hadden Abenezers slaapje overgeslagen, dat ging gisteren tenslotte toch ook goed. Nou dat doen we dus mooi niet meer! Het avondeten bestond uit pizza. Iets waarvan we zeker wisten dat ze dat lusten, omdat we ze die in Ethiopië al met smaak op hadden zien eten. Asere was dan ook bijzonder enthousiast en viel op de pizza aan. Maar het gebwech en gejek van Abenezer hield maar niet op. Uitermate irritant. En dat leidde dan uiteindelijk weer tot een mega huilbui. Toen hij weer wat was gekalmeerd en toch was gaan eten belde Margriet. Mengistu wilde even met Asere praten. Asere werd er helemaal vrolijk van! Abenezer ook, maar toen Mengistu ophing zonder voor de tweede keer met hem te gepraat te hebben (en met zijn broer wel) was de boot weer aan. Gelukkig duurde dit niet zo lang. En we hebben een wondermiddel ontdekt: vla! Het is grappig dat de jongens alles voor gewoon aannemen, maar na de vla kregen we wel 20 thank you's. Vla lekker is! Het is een wonderlijke wereld, de kinderwereld. Aan het eind van de avond hadden we met z'n allen de slag weer te pakken. Het bad was leuk, met housemuziek. We zijn het tandenpoetsen niet vergeten, de jongens wilden zomaar de pyjama's aan en ze luisterden ingespannen naar het Jungleboek, voorgelezen door Marco. Op het filmpje is te zien hoe hij ze omkrijgt met z'n hypnosestem. (Let op Abenezer, die valt achterover in slaap!)
Oh ja, de nieuwe woorden van vandaag zijn:
djimie, wat zoiets betekent als Zelluf doen!
djimou, een soort boeman
koi, wat ho, stop, wacht, geduld betekent ;-)
precies wat ik al dacht: een geboren voorlezer!
BeantwoordenVerwijderen