donderdag 9 juli 2009

Dancing boys

Mogen we (nu voor de laatste maal) nog één keer iedereen bedanken voor de leuke kaarten, mailtjes en cadeautjes die maar blijven komen? WOW! Kersverse vader en moeder genieten het meeste hoor, want die pakken elke dag een cadeautje uit. Sommige gaan direct naar de jongens, andere worden nog even strategisch achter gehouden. Het grappige is dat we de cadeautjes gewoon in papier in de kamer kunnen laten liggen. A&A hebben niets in de gaten - in Ethiopië zijn ingepakte cadeautjes geen gewoonte. Vanochtend werden we wakker doordat er in de kamer naast ons twee jongetjes heel hard aan het zingen waren. Margit mocht eigenlijk even uitslapen, maar dat lukte zo niet zo erg. Maar op zo'n manier wakker worden wil iedereen toch? Marco nam de jongens mee naar beneden, maar al snel kwam Abenezer weer naar boven met het fotoboekje. Hij wees de foto van de kamer beneden aan om zo duidelijk te maken dat Mami niet bezorgd hoefde te zijn, maar dat hij al beneden was met Ababa. Lekker ontbeten, even gespeeld in pyjama. Althans de jongens. Pa dronk koffie en las de krant en Ma had even de tijd genomen om even een bad te nemen met een volwassen geurtje (niks Sponge Bob Power Bubbles of Hema Glitterdouche ;-)). Ook wel eens lekker, volwassen dingen doen! Daarna naar de huisarts. Vooral om even kennis te maken en om de jongens in te schrijven. Nou de jongens zijn gezond. Ietwat aan de kleine kant, maar dat zit waarschijnlijk in de familie. En ze zijn absoluut niet bang voor de dokter. Althans, niet voor die van ons. Maar die is dan ook heel aardig. Na de dokter weer terug naar huis. Je kan wel merken dat de jongens extra blij zijn als ze ons huis spotten. Met de lunch eten we knakworst. Marco zegt vooraf dat als ze die niet lusten ze gek worden verklaard door de Nederlandse knakworstenvereniging. We kunnen jullie dit melden: ze zijn een klein beetje gek. Ze eten wel knakworst, maar schakelen toch liever over op chocopasta! Vanmiddag gewoon lekker gespeeld in de speeltuin. Abenezer gaat al grapjes maken door heel benauwd te kijken en 'Mama shinti' te zeggen. En zo gauw Margit dan met hem naar de wc wil gaan roept hij 'Ai' (Nee in het Amhaars). Leuk hoor... Asere is ideaal gezelschap in het winkelcentrum. Als hij iets mag uitkiezen wil hij het liefst een gewone witte hema onderbroek en gewone witte sokken. En als hij iets mag eten, kiest hij een heel gewoon donkerbruin broodje met niks erop. Dat gaan we zo houden ... En dan het dansen. Onze jongens hebben vandaag een Ethiopische dansshow gehouden. Eerst met z'n tweeën. Later heeft Abenezer wel een half uur lang heel serieus om Margit heen gedanst. Dan zijn ze zo lief en is het een feest deze jongens in huis te hebben! Dance your troubles away!

1 opmerking:

  1. Wauw wat een dansers die boy's en wat een ritme gevoel. Het contrast met ons, westerlingen,is groot, we doen ons best....maar dit is echt ritmisch! Famke gaat na de zomer op dansles,zij vindt dansen ook heel leuk, dus wie weet kunnen ze nog eens met haar samen een dansshow geven? Als Famke niet al te verlegen is.....
    Ik vond het weer leuk om jullie avonturen te lezen, bijzondere tijd zo voor jullie!

    Liefs Annet

    BeantwoordenVerwijderen