De eerste dag dat we met onze kinderen naast ons wakker worden. We besluiten vandaag en morgen rustig aan te doen en bij het huisje te blijven. De kinderen kunnen hier lekker hun gang gaan. Vooral in en om bed spelen is gezellig. Abenezer is onafscheidelijk met zijn zaklantaarn. In de loop van de dag vinden ze alle kadootjes die we in de koffers hebben verstopt: de ballen, de autootjes, de vliegtuigjes (om hen vast aan de terugreis te laten wennen). De Lego’s kunnen we zelf nog aan hen geven. Papa en mama zetten die voor hen in elkaar en ze letten goed op. Daarna gaan ze als een dolle in het huisje spelen. Abenezer kan uren doorbrengen met prutsen aan zijn Lego-autootje. Asere speelt file met auto’s en vliegtuigen. ’s Middags voetballen we buiten op het grasveld. Asere valt in een doornenstruik waar papa hem uit kan redden (fijn ...!). De kinderen genieten van alle aandacht. Tarik komt langs met zijn laptop, zodat we onze blog kunnen bijwerken. Wij stoeien met de jongens. ’s Avonds eten we bij de Chinees naast de supermarkt. Margit is ziek en ligt de halve dag op bed. Bij de supermarkt kopen we een pan zodat we ’s morgens in ieder geval thee kunnen maken. Onderweg naar het hotel zijn de kinderen stil, maar als ze binnen zijn gaan ze tekeer. Zo snel als ze lekker hun gang gaan, ongelooflijk. Ze mogen nog even spelen en gaan daarna weer in bad. Abenezer vindt het bad nu niet eng meer en ze hebben grote lol. Haren wassen en met de badbeesten spelen. Daarna naar bed. Leuk, dit ritueel. We zingen slaap-kindje-slaap en ze kijken ons schaapachtig aan. Ze pakken een zaklantaarn en autootjes voor in bed. Dat kan niet goed gaan ... Pas nadat wij een uurtje later ook in bed stappen keert de rust terug. Het gegiechel maakt plaats voor stilte. Fijn dat ze het naar de zin hebben. Wij ook!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten