Op dag drie gingen we al heel vroeg richting Dila, waar onze jongens vandaan komen. Samen met ons ging er een tolk mee: Melaku. Eerst een stukje op de brommer, later in de auto achterin de kofferbak (wel op een stoeltje hoor). In het normale leven is hij docent Engels. Met zo'n 130 leerlingen per klas! En het is nu een rustige tijd, hij heeft ook wel eens 170 leerlingen tegelijk. En dan vinden wij 30 leerlingen al veel. In Dila hebben wij de moeder en andere familie van de jongens ontmoet en we hebben het huis gezien waar de jongens gewoond hebben. We zetten hiervan geen foto's of uitgebreide informatie op de site. Die bewaren we voor de jongens. Maar we kunnen wel zeggen dat we erg blij zijn dat we dit hebben gedaan. Het heeft ons veel waardevolle extra informatie opgeleverd. En ondanks dat het moeilijk blijft, zijn we ook meer gerustgesteld over de adoptie van Asere en Abenezer en of het allemaal wel goed is wat we doen.
Melaku op de brommer
Op weg naar Dila
Dila vanaf de weg gezien
Bram, Melaku, Marco, Meneer Berhane, Margit, Margriet en Marc
Geen opmerkingen:
Een reactie posten