Vanochtend staat het Godanow project op het programma. De familie Willems is om acht uur present voor het ontbijt van thee met broodjes en koekjes. Het is gezellig zo met zijn achten. Om half negen haalt Yonas ons op. Asere en Mengistu klimmen samen achterin de Land Cruiser, waar Yonas twee matrasjes in heeft gelegd. We rijden de stad in en de twee kijken hun ogen uit. Het ziet er erg knus uit. We rijden verkeerd, maar bereiken uiteindelijk het Godanow project, bedoeld voor jonge vrouwen. Ze krijgen er een opleiding, terwijl hun kinderen worden opgevangen. Zo hoeven ze hun kinderen niet af te staan. Senayit komt wat later omdat ze vast zat in het drukke verkeer van Addis. Mr. Mulattu, de oprichter, leidt ons rond. Na een carrière bij Philips, Sony en de UN startte hij 27 jaar geleden met de opvang van straatkinderen. Zijn motto voor het Godanow project is ‘Adoption: ? Sponsors: Yes!’. Het terrein is slim opgezet en bestaat uit op elkaar gestapelde en handig gecombineerde zeecontainers. We worden langs de naaikamer geleid, de keuken, een bibliotheek, een kapsalon en klaslokalen waar de kinderen het alfabet leren: één wijst met een stok de letters aan en zingt voor, de klas zingt na. Een indrukwekkend project! We stappen in de auto van Mulattu om even verderop de plek te bekijken waar de vrouwen die deelnemen aan het project slapen. We rijden door de armste wijk van Addis. De krotten staan er tegen elkaar aan gestapeld, smalle doorgangetjes leiden naar plaatsjes waar vuurtjes worden gestookt of de was droogt. Het krioelt van de mensen en het is vies op straat. Bij het andere gebouwtje aangekomen ontdekken we een vrouw die net is bevallen. Zij ligt op bed met het kindje naast haar. Het zou een gebruik zijn om de pasgeborene een goed leven te wensen door een geldbedrag op het voorhoofd van het kind te leggen. Dat doen we dan ook. Het kindje wordt Marcos genoemd, naar Marc en Marco. Een ontroerend moment. Verderop, in de eetkeuken, tellen we 24 borden, dus zoveel meisjes kunnen hier veilig overnachten, weg van de straat. Het project is het betere alternatief voor adoptie, vandaar ook de slogan met adoptie - vraagteken. Van de vrouwen uit het project die desondanks hun kind afstaan wordt het kindje overigens wel voor adoptie afgestaan. We stappen weer in de auto en rijden via nog een vestiging terug naar het beginpunt. Het project heeft overigens ook voor 170 drinkwatercontainers in de wijk gezorgd, zodat vrouwen en kinderen niet te ver hoeven te lopen om water te krijgen. Mulattu is een potige vent met een groot hart, dat wordt wel duidelijk. Hij mag trots zijn op wat hij al heeft bereikt. We tekenen het gastenboek en overhandigen hem de spullen die we van een andere familie hebben gekregen (geld, speelgoed, foto’s). Senayit geeft namens de Stichting Afrika een cheque van 6.600 euro. Margit maakt een foto van Mulattu met een ‘De Bouw maakt het!’ t-shirt en geeft hem de zak vol met shirts. Toepasselijk shirt gezien de slimme manier waarop hij het project uit zeecontainers heeft opgebouwd. We vertrekken nadat hij de mannen nog eens op het hart heeft gedrukt de kinderen op de strenge Ethiopische manier op te voeden.
Meneer Mulatu trekt meteen het "De Bouw maakt het!" t-shirt aan.
Kleine Marcos en zijn moeder
Prachtige kokkinnen van het Godenaw project
De kinderen krijgen les, terwijl de moeders kunnen gaan werken
Geen opmerkingen:
Een reactie posten