Tijd om nat te gaan!

Vanochtend stonden we voor ons doen al vroeg bij de GGD bij het TBC spreekuur . De IND vraagt namelijk een tuberculosevrijwaring en die moet de GGD voor ons invullen. Het blijkt dat volgens de GGD adoptiekinderen onder immigranten vallen en dat we eigenlijk 's middag zouden moeten komen. Maar omdat dat niet echt duidelijk op de site staat en adoptiekinderen toch niet echt immigranten zijn strijkt de aardige mevrouw over haar hart en helpt ze ons. Ik moet zeggen dat ik sowieso een beetje vreemd vindt dat je op een open spreekuur niet terecht kunt als je immigrant of adoptiekind bent. Nog iets raars, er wordt een formulier ingevuld voor de IND waar een bepaald nummer op moet staan, maar dat nummer krijg je pas als je die vrijwaring van de IND hebt gekregen waar je dit formulier voor nodig hebt??? De dokter noemt het een typisch kip-ei ding;-) Maar we hebben geluk: de kinderen blijken al ingeënt te zijn, dus ze hoeven geen mantoux-prik meer (daar speur je TBC mee op). En de longfoto's, die we al van het ziekenhuis hadden gehad blijken helemaal in orde te zijn. Dus we fietsen vrolijk weer naar huis. De jongens gaan lekker de speeltuin in en Marco verft het kindertafeltje. In de speeltuin maken de jongens kennis met ons buurmeisje van verderop. En die kennismaking verloopt heel goed. Ze leert de jongens tennis, turnen en springen met een springtouw. En de jongens delen hun lunch zowaar met haar! Voor het eerst blijven de fietsen lange tijd zomaar staan. De jongens kunnen het erg goed vinden met hun buurmeisje, fijn! Als Asere dan toch op de fietst stapt, vliegt er tijdens het crossen 1 zijwieltje af. Dat wordt morgen voor het eerst zonder wieltjes fietsen. Margit heeft 's middags met Parul in de stad afgesproken om eens zonder kinderen een biertje te kunnen drinken. Marco past ondertussen op de boys. Dan besluit Asere dat hij het waterspeelplaatsje toch wel interessant vindt en zonder aarzelen stapt hij met kleren en al de plas met fontein in. En in no time is hij door en doornat. En dat voor een jongen die twee dagen ervoor nog een enorme scène schopte, omdat hij twee spatjes water op zijn broek had!?! Abenezer is wat voorzichtiger en trekt zelfs in zwembroek, zijn broekspijpen nog omhoog. Maar ze hebben erg veel lol. Dan mogen ze ook nog met papa in de auto om wat spullen (buisjes shint en shinti...) naar het ziekenhuislab te brengen. En later op de dag komen Margit en Parul ook nog. Parul wordt spontaan Baloe genoemd (Jelle heet overigens Yellow). We eten gezellig met z'n vijven en drinken ook nog koffie en ijsthee met lekkere koekjes. Als we de jongens op bed leggen blijkt dat ze best moe zijn: na slaap kindje slaap maken we zoals altijd met zijn allen dierengeluiden. Maar dan zegt Abenezer opeens: "stop! slapen!" En meteen vallen zijn oogjes dicht.