We raken langzaam aan elkaar gewend, zo lijkt het. Wij weten steeds beter de reacties van de jongens in te schatten. Ze houden onder zwaar protest op met fietsen. Maar zetten dan wel netjes hun fietsen in de gang en hangen hun petjes eraan. En de jongens weten inmiddels wat "Gekkie" betekent. Vanochtend waren de jongens redelijk laat uit bed. En toen wilden ze geen t.v., maar het magneetalfabet wat we op de slaapkamer hadden klaargezet - dat hadden we dan weer niet verwacht. Nu nog aan Asere leren dat hij niet hoeft te wachten op onze toestemming voor hij 's ochtend naar de wc gaat, en dan zijn we voor de ochtend bijna rond. (Hoop ik). Het blijven overigens wel echte kereltjes. Zie wat er gebeurt als Margit een foto wil maken en "macho" zegt.
In de middag hebben we de jongens achterop de fietsen gehesen en zijn we naar de binnenstad gefietst. Dat fietsen vinden ze geweldig. Abenezer kletst en zingt de hele weg. Asere vindt het vooral leuk als hij (met Ababa) voor Mami fietst. We zijn eerst naar de Dom gegaan.. We dachten dat ze dat wel zouden waarderen, maar ze hadden niet echt interesse. Alhoewel, de psalmenkaraoke (echt waar!) kreeg wel even hun volle aandacht.
Dan even een terrasje pikken. We hebben met z'n allen cola gedronken, dat kennen ze nog uit Ethiopie en dan wel Coca Cola. Het blijft wonderlijk om te merken dat de jongens nog zo weinig gezien hebben. Wat ze niet kenden bijvoorbeeld; ijsklontjes, schijfje citroen, kerktoren (althans, niet zo'n grote) en skaters. Maar die vindt Margit altijd ook wel bezienswaardig, dus die tellen eigenlijk niet mee ;-)
Wat we dan wel weer vreemd vinden is hoe pietepeuterig ze over kleding en eten zijn. Als er een beetje water op geknoeid is, moet de hele set kleren vervangen worden volgens de oudste. Als er een vlekje op zit ook. De kleur moet precies goed zijn, er mag geen zweem van een gaatje in zitten en iets te groot of te klein al helemaal niet. Hetzelfde geldt voor het eten. Kip is goed, maar dan wel met botten, niet de filet. En soep van dezelfde kip is helemaal niet ok. Pasta is yes, groene pasta niet. Eigenlijk niets wat groen is, behalve groene limonade... Chocola is goed, koekjes ook. En tegenwoordig hebben ze vaak 'honger' (rabeh), maar een banaan is boven hun stand. Daarom hebben we ze nu inmiddels het woord 'trek' ook maar geleerd.
De avond na het eten is altijd een feest: na de vla een portie jazz, even dollen, t.v. kijken en dan in bad. In de film is te zien hoe leuk de jongens dat vinden. En hier zijn ze nog rustig...
Daarna al voor de vierde of vijfde avond op rij jungleboek voorlezen. En dan zingen we heel lief slaap kindje slaap, met aan het einde een gezellige meeeh, of boeh of pweeeep. En de boys doen inmiddels vrolijk mee ;-)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten