Drie keer jarig?!

De eerste dag jarig: Vrijdag vierde Asere zijn verjaardag op school. We gingen met de auto naar school, want anders kregen we de blauwe taarten niet mee. De juf had zijn stoel versierd en een hele mooie kroon met 8 kaarsjes gemaakt. Die heeft ze zelfs nog aangestoken in de klas! De kinderen vonden de taart erg lekker. Vooral de mierzoete glazuur en de suikerletters erop ;-) Asere kwam met een hele vrolijke snoet weer uit school. Maar tijdens het fietsen thuis ging het wat minder goed. Hij werd een beetje ziek. En toen mami thuiskwam, lag hij met een dekentje op de bank en hij werd steeds zieker. Buikpijn en hoge koorts. Hij wilde zelfs niet eten. Toen hebben we hem maar in het grote bed gelegd. 's Avonds hebben we de kamer versierd en nog een blauwe taart gemaakt. Toen we gingen slapen gloeide Asere als een kooltje en hebben we hem maar bij Marco laten liggen. En mami heeft een nachtje in zijn bed "geslapen". Midden in de nacht hoorde ze heel hard MAMI roepen. Abenezer zat rechtop in bed. Hij zei: "Ababa eerst auto en dan motor". En toen viel hij weer plof in slaap;-) De tweede dag jarig: 's Ochtends ging het nog steeds niet goed met Asere. Hele hoge koorts en heel erge buikpijn. Daarom belden we de huisarts en moesten we toch maar even langskomen. Toen we daar waren zag de dokter ook dat Asere echt heel ziek was en pijn had, dus werden we naar de EHBO doorverwezen. Met zijn vieren in de auto naar de EHBO, waar we toen toch maar even lang zal hij leven hebben gezongen. Toen we hoorden dat het wel een uur kon duren daar, is Marco met Abenezer naar huis gegaan om de boel visiteklaar te maken. In het ziekenhuis werd ondertussen bloed afgenomen en kwamen er wel 6 mensen kijken naar Asere (en feliciteren, want hij had een mooie verjaardagsmedaille om). Bloed afnemen, in de buik voelen, hart luisteren en zelfs in de oren kijken. Er kwamen verpleegsters langs, een kinderarts en zelfs een chirurg. En ondertussen was Asere hartstikke slap en moe, dus tussendoor sliep hij steeds. Zelfs toen er een röntgenfoto van zijn buik gemaakt werd (hij was op school door een jongetje in zijn buik getrapt en ook dat werd nog onderzocht) viel hij in slaap op de fototafel! Maar uiteindelijk werd er geen duidelijke oorzaak gevonden en mochten we weer naar huis. Asere vroeg nog wel of mami en hij dan naar huis moesten lopen. Maar toen mami uitlegde dat ze ababa ging bellen en dat hij met de auto zou komen, was hij weer gerustgesteld. En toen ababa gebeld werd, was hij er binnen vijf minuten! Inmiddels was het al bijna 13.00 uur en waren opa en oma ababa al gearriveerd. En gedurende de dag ging het gelukkig steeds beter met hem. Zeker toen er steeds meer bezoek kwam. Mengistu en zijn familie kwamen, Iris, Bart-Jan, Parul en Jelle waren er en oma en opa mami kwamen ook. De jongens kregen heel veel cadeautjes en aandacht, wat ze duidelijk goed heeft gedaan. Dus ondanks de rare start van de dag werd het toch nog een heel gezellige verjaardag. Asere heeft ook heel veel gekregen: fietshelm, een brandweerauto, Takel van Cars, een handenspelletje, een radiografische auto, een wereldbol, een motortje, een ding voor op de fiets die motorgeluiden maakt en een hele grote speelgarage (en dan ben ik vast nog wel iets vergeten). In bad zong Asere spontaan lang zal hij leven. En in bed vertelde hij met een blij gezicht dat het een hele fijne dag was geweest. De derde dag jarig: In het ziekenhuis zag het er een hele poos naar uit dat Asere weinig van zijn verjaardag mee zou krijgen. Dus toen had mami gezegd dat we dan de dag daarop nog wel een beetje verjaardag zouden vieren. En zoiets vergeet je natuurlijk niet als je acht wordt. Dus zondag hebben we alle slingers laten hangen en we hadden nog een klein cadeautje voor de jongens bewaard. We zijn heel rustig gestart, met twee vrolijke jongetjes. Ze hebben heerlijk gespeeld met alle nieuwe spullen en we hebben de grote garage in elkaar gezet. En we hebben ossenstaartsoep gegeten met stokbrood. Dat vonden ze heel lekker. In de middag zijn we naar Fort Vechten gefietst. Daar zijn we in het maislabyrint geweest en we hebben een ijsje gegeten en koffie gedronken. Toen we thuiskwamen kwam Iris nog even langs en toen hebben we ze alle drie nog een grappige luchtaangedreven motor gegeven. Toen hebben we nog gevoetbald. En na het eten hebben de mannen nog voetbal gekeken. Asere juichte bij ieder doelpunt, ook de herhaling! En ze gingen om 19.30 zonder morren naar bed. We weten nog steeds niet wat Asere had, maar gelukkig gaat het weer goed met hem. Het was een bijzondere, vermoeiende, vreemde, maar ook heel leuke verjaardag; drie dagen lang.