Ditmaal maar even zonder foto, want we hebben niet altijd Tariku's laptop te leen en de rest van de computer hier lijken het IVV netwerk wel qua snelheid:-). Het is alweer vrijdag de tijd gaat toch best wel snel. Gisteren hebben we een soort rustdag gehad. Lekker in de speeltuin bij het Ghion hotel (ons hotel) geweest. Daar op het terras gelunched. Daarna in de kamer hebben de jongens samen met Marco een film gekeken met alleen maar auto-achtervolgingen! En wat dat betreft zijn het echte jongens: Asere is een voetballer en autoliefhebber en ook de lego valt erg goed. Daarnaast is het een hele lieve grote broer. Abenezer is een kleine grappenmaker die ook erg van auto's houdt, maar ook van ballen en dansen. Verder hebben ze erg veel lol samen in bad. De eerste dag durfde de kleine bijna niet erin. De derde dag was hij binnen vijf seconden bloot en zat hij boems in het water. Ik moet wel zeggen dat het behoorlijk vermoeiend is. Dat komt omdat het een beetje frustrerend is dat we elkaars taal nog niet spreken, ook gaat gaat de meeste communicatie wel goed en knuffelen gaat altijd! En het komt ook omdat de dagen hier nogal lang zijn: 7.00/8.00 op - 23.00 met de kinderen naar bed. Dat komt omdat de restaurants er nogal lang over doen om het eten geserveerd te krijgen, schijnt ook wel normaal te zijn. Gelukkig zijn de jongens wel goede slapers. Gisteren hebben we, de familie Willems en wij, samen met Yonas onze superchauffeur, Tariku en zijn Japanse vriendin gegeten. In een traditioneel restaurant met dansen erbij. Was erg leuk. De jongens genoten er ook van. Abenezer heeft de hele avond op m'n schoot gezeten. Vandaag naar het Godenaw project geweest. Dat is een project van een ingenieur, die besloot iets voor zijn land te gaan doen en hij doet al 27 jaar projecten met ongehuwde moeders (of zeg maar gerust meisjes). We zijn op twee van zijn 4 locaties geweest en ik was erg onder de indruk wat zo'n project betekent voor de allerarmsten in Addis. Binnenkort zal ik wat foto's op het web plaatsen en dan toch ook maar een oproep tot sponsoring. Als je ziet wat deze mensen nog nodig hebben en wat wij in Nederland allemaal hebben, dan leven wij echt in uberluxe!!. Ook gingen we naar Kidane Mehret, het tehuis waar de jongens vandaan komen. Je kan merken dat ze daar liefdevol zijn opgevangen. Ondanks dat er meer dan 130 kinderen zitten, kan je merken dat er ruimte is voor persoonlijke aandacht. Opeens weet ik niet meer zo goed wat te schrijven, maar het is al meer dan de laatste dagen. Oh ja, ik heb mijn mobiel misplaatst/verloren, dus mij bellen heeft voorlopig geen zin. Misschien dat ie nog opduikt, als niet, dan moet ik mijn nieuwe nummer mailen...
Groetjes en veel liefs, Margit en Marco, Asere en Abenezer
We zijn zo blij te horen dat de eerste kennismaking vlot verloopt. Het zal voor de jongens nog wel heel spannend zijn om naar hun nieuwe land en thuis te gaan maar de kop is er toch al af. Toch belangrijk om te weten dat ze wel liefdevol zijn behandeld. We zullen hen zeker in ons hart sluiten en hopen andersom ook. Goede reis naar huis!
BeantwoordenVerwijderenVeel liefs aan jullie allevier
Stefaan en Monica (Elisa en Irene zijn op weg naar Polen)