Vanochtend begon gezellig met de jongens die bij ons in bed kropen. Maar toen we dan echt wilden opstaan bleek dat Abenezer zich niet lekker voelde. Dus spugen in bed. Vandaag de afspraak met de kinderarts voor de algemene check-up, dus op tijd met de kids naar het Diakonessenziekenhuis. Eerst hebben we Abenezer maar even op de bank gelegd, terwijl de rest ging ontbijten. En toen toch maar naar het ziekenhuis. Daar hebben de jongens zich redelijk voorbeeldig gedragen. Het duurde allemaal wel enorm lang. We waren er om 9.45u. en gingen pas tegen 13.00u. weer weg. In die tijd heeft een co-assistent de jongens opgemeten en gewogen, met een hamertje op hun knieën getikt en Abenezer heeft mami's broek en de vloer bij de dokter ondergespuugd. Toen wachten op de andere dokter. Weer hetzelfde onderzoek. Oren nakijken, op milt en lever drukken. Alles lijkt dik in orde. Dan röntgenfoto's om leeftijd aan de hand van een handfoto vast te leggen, plus een longfoto. Dan nog bloed prikken (5 buisjes pp)en toen was het echt helemaal genoeg. Asere was hartstikke dapper en heeft niet gehuild bij het prikken en zelfs nog in een potje geplast. Abenezer moest wel hard huilen bij het prikken. Zelfs de zusters vonden het een beetje overdreven. In de auto begon meneer weer praatjes te krijgen, dus erg ziek was hij al niet meer. Toen we thuis aankwamen, wilden de jongens niets liever dan fietsen (huh, je was toch heel erg ziek Abenezer?) Margit heeft een spannend boek voor zichzelf gekocht en Marco is in het zonnetje in de speeltuin gaan zitten. We krijgen overigens wel steeds meer zicht op de dramatische kwaliteiten van de jongste. De oudste kan enorm goed een tijger nadoen, maar de jongste spant de kroon met krokodilletranen. Dat is nog wel eens lastig, want je weet niet altijd wanneer het echt is en wanneer het een trucje is om iets gedaan te krijgen. Feit is dat Abenezer bij het minste geringste het op een huilen zet. Gelukkig wennen we er zelf steeds meer aan en lukt het ons daarom ook steeds vaker om zelf kalm te blijven en hem op een andere manier te laten reageren dan met gehuil. Een lange termijn project, vrezen we.
Een beetje ziek op de bank, later weer lekker gegeten en gefietst!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten