Vandaag moesten we al redelijk vroeg bij de IND zijn om het een en ander te regelen voor de definitieve adoptie van onze jongens. Dat is voor ons allemaal iets ingewikkelder omdat Ethiopië het Haags verdrag over adoptie (nog) niet heeft afgesloten. Zitten we dus met zijn vieren gezellig een uurtje bij een mevrouw in een loket terwijl die mevrouw van alles invult en overtypt en wij boekjes voorlezen en met autootjes spelen. Bizar. Ik heb hiervan overigens wel geleerd dat de NRC next ook geschikt is voor 4-jarigen en dan met name de foto's. De jongens hadden vandaag verder besloten om dwars te zijn. Op de vraag: "Wil je thee?" krijg je als antwoord: Ja! Je geeft thee en dan is het: Nee! Je haalt de thee weg en dan is het van: Ja toch wel, of niet, of wel... En dat niet alleen bij thee, maar bij zo'n beetje alles wat je op een dag kan doen (zelfs naar de wc gaan ?!?) Om helemaal gek van te worden. En dan negeren we "de schouder" zelfs nog, daar zijn we al een beetje aan gewend. Op een gegeven moment zet ik - a la supernanny - Asere 7 minuten op de stoel als hij voor de zoveelste keer iets op de grond smijt. En als hij na 7 + 4 minuten (hij is niet zomaar om hoor....) sorry zegt krijgt hij het drinken wat de rest in de tussentijd al heeft gehad. Abenezer ziet dat en komt naar me toe en zegt heel uitgebreid sorry voor dat hij aan de kachel heeft gezeten (mag echt niet hier). En stralend troont hij me mee naar de keuken en wil ook drinken. Als je sorry zegt krijg je lekker te drinken. Het is wat dat betreft wel een uitgekookt ventje, maar ook grappig op zo'n moment. 's Middags piept Margit er even tussenuit om de plantjes van Bart-Jan water te geven, maar die blijkt al terug van vakantie. Dus even gezellig bijgekletst. Marco verft ondertussen het kindertafeltje zwart en de stoeltjes wit en hij plakt Cars-stickers op het tafelblad. Dat wordt duidelijk goedgekeurd door de jongens (thank you, dankjewel Ababa). Het is ook erg mooi geworden. Voor het avondeten laat Asere aan Ababa zien dat hij echt heel goed kan fietsen zonder wieltjes (en remmen, ook belangrijk) en ze fietsen nog ruim een half uur rondjes. Het avondeten gaat er zonder gedoe in! Eigenlijk gaat dat de laatste dagen best goed. Abenezer eet twee en halve (!) maïskolf op en Asere eet ook braaf zijn bord leeg. En vraagt zelfs om meer! Na het eten vechten de jongens om wie de spullen naar de keuken mag brengen. Morgen zijn ze vast weer helemaal vrolijk!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten