Je denkt dat je een manier hebt gevonden om te dealen met het eetgedrag van de jongens. Abenezer zegt keer op keer ‘bwek’, zelfs al sta je het eten nog maar klaar te maken. Hij ruikt aan zijn bord en schuift het weg, trekt het naar zich toe om toch nader te inspecteren, maar duwt het dan weer weg nadat zijn broer ook ‘bwek’ heeft gezegd. Ze pulken een sliert pasta uit hun bord. Pasta waar ze dol op zijn, alleen niet vandaag en ook niet de vorige dagen overigens. Je denkt het rustig te negeren - kinderen krijgen heus wel hun bouwstofjes binnen - maar dan floept het er opeens uit - het verrast je zelf ook - ‘hou toch eens op met dat ‘bwek’, ik wil het niet hebben dat jullie alleen maar bwek roepen, dit was de laatste keer, begrepen?!’ Abenezer kijkt geschrokken, maar gaat niet huilen (dat is winst), Asere is ook geschokt. Beiden stoppen met mieren en bweken, maar bewegen nu helemaal niet meer. Wij proberen vrolijk verder te keuvelen. De jongens staren naar hun bord. Margit staat op en nodigt de kinderen heel "bezorgd" nu uit voor bad en bed - ‘ach, zijn jullie zo ziek? jullie eten niets, ach wat zielig, dan moeten jullie maar naar bed ...’. Op slag keren de jongens terug naar hun borden. Asere neemt een hap en daarna nog een en nog een. Hij wrijft over zijn buik dat het zo lekker is. Hij mompelt iets over ‘nu niet naar bed’ en eet tot onze verrassing zijn halve bord leeg. Abenezer overdrijft wat minder, maar neemt wel een paar goede happen. Hij kijkt ons triomfantelijk aan. Zucht ... . De maaltijd was verder heel gezellig, met vla toe.
Vandaag was verder een hartstikke leuke dag met een bezoekje aan opa amama en oma amama in Hoog Keppel. In de eend van oma gereden (Yes!!) en zand uit de zandbak van school geschept. Gelegood en naar Knabbel en Babbel (Chip ’n Dale) gekeken. Fijn dat papa en mama even konden relaxen in de tuin van Erna en Henny. Mmmm!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten